Zanimljive činjenice (zanimljivosti) o Kineskom Zidu

U nastavku ovog teksta donosimo vam zanimljive činjenice odnosno zanimljivosti o Kineskom zidu. Ove činjenice ističu bogatu istoriju, arhitektonsku genijalnost i važnost Kineskog zida …

u kineskoj kulturi i svetskoj istoriji.

Kineski zid jedno je od najimpresivnijih građevinskih dostignuća u istoriji čovečanstva.

Ovaj drevni zid se prostire kroz planine, doline, pustinje i brdovite pejzaže severne Kine.

Prvobitno izgrađen kao odbrambeni bedem protiv napada nomadskih plemena, zid je kroz vekove postao simbol snage, upornosti i kulturnog nasleđa kineskog naroda.

Svaka od ovih činjenica otkriva delić bogate istorije Kineskog zida, koji i danas, hiljadama godina nakon izgradnje, zadivljuje i inspiriše ljude širom sveta.

Kineski zid ukupno je dug oko 21.196 kilometara, kada se uzmu u obzir svi delovi i grananja koja su kroz istoriju dodavana.
Glavni deo zida koji turisti danas posećuju, kao što je deo kod Badalinga, izgrađen je tokom dinastije Ming (1368-1644) i predstavlja najbolje očuvani deo.
Suprotno popularnom mitu, Kineski zid nije vidljiv golim okom iz svemira. Potreban je teleskop za tako daleki pogled.
Zid se gradio tokom više od 2000 godina, počevši u 7. veku pre nove ere, a proširivan je i obnavljan kroz dinastije.
Prvobitna svrha zida bila je zaštita od upada nomadskih plemena iz severnih delova Azije, kao što su Huni i Mongoli.
Kineski zid je građen od različitih materijala, uključujući kamen, cigle, nabijenu zemlju, i čak bambus u pojedinim delovima.
Oko 300.000 vojnika i skoro dva miliona običnih radnika i seljaka učestvovalo je u gradnji zida, mnogi od njih su umrli tokom rada.
Nadimak ‘najduže groblje na svetu’ – Zbog ogromnog broja radnika koji su poginuli tokom gradnje, Kineski zid često nazivaju i ‘najdužim grobljem na svetu’.
Zid je građen bez savremene tehnologije, koristeći osnovne alate, ljudsku snagu, i prirodne resurse u okruženju.
Na svakih 500 do 1.000 metara nalaze se stražarske kule koje su služile za izviđanje i davanje signala.
Kineski vojnici koristili su dimne signale za komunikaciju na velikim udaljenostima preko zida, prenoseći informacije o neprijateljskim napadima.
Oko 30% zida je uništeno ili oštećeno usled vremenskih prilika, erozije, i ljudskih aktivnosti, poput krađe materijala za gradnju drugih objekata.
Najposjećeniji deo zida nalazi se kod Badalinga, blizu Pekinga, i privlači milione turista svake godine.
Prosečna visina Kineskog zida je oko 7-8 metara, dok su pojedini delovi viši od 14 metara.
Kineski zid je dovoljno širok da dva konja mogu galopirati paralelno, a prosečna širina zida je između 4 i 5 metara.
Kineski zid je 1987. godine upisan na Uneskovu listu svetske kulturne baštine kao jedinstveno dostignuće ljudske gradnje.
Svake godine oko 10 miliona ljudi poseti zid, što predstavlja izazov za očuvanje i zaštitu ovog istorijskog spomenika.
Kineski zid je u stvari niz zidova i barijera koje su tokom vekova povezivane i prepravljane.
Često se veruje da Mongoli nisu uspeli da probiju Kineski zid. Međutim, oni su 1211. godine ipak našli način da prođu i zauzmu Kinu.
Pri gradnji zida, Kinezi su koristili lepak napravljen od pirinčanog brašna i gašenog kreča, što je doprinelo dugotrajnosti zida.
Na nekim delovima zida građenim na peskovitom terenu, kineski graditelji su zasadili biljke s dubokim korenom kako bi dodatno učvrstili tlo.
Kineski zid se često smatra najdužim vojnim spomenikom na svetu zbog njegove izvorne funkcije zaštite Kine.
Mnogi delovi zida izgrađeni su na visokim planinskim grebenima, čime su dodatno otežali napade neprijatelja.
Najviši deo Kineskog zida nalazi se na planini Heita, na visini od oko 1.500 metara iznad nivoa mora.
Kineski zid je služio kao granica koja je štitila kinesku civilizaciju od nomadskih plemena sa severa.
Dinastije Qin, Han, i Ming su najviše doprinosile izgradnji, a svaki od tih perioda dodao je posebne karakteristike zidu.