KAKO je nastala POŠTA?

Gotovo da nema čoveka koji barem jednom nije dobio pismo, paket ili neku internet porudžbinu preko pošte.U današanje vreme tehnologije pošta i dan danas postoji.A kako je uopšte nastala pošta? Ovajd odgovro ćemo vam dati u tekstu dole…

Međutim, premda je ideja o poštanskoj službi nikla vrlo davno, ona se realizovala vrlo sporo. Današnja pošta je organizacija za dostavu i isporuku pismenih pošiljki i drugih pošiljki na željenu adresu pošiljioca.

Dokument o organiziovanom prenosu vesti ( jel nešto kao dnašanja pošta) u Egiptu datira iz 2300. pr. Kr. U Kini u doba dinastije Zhou (1066. do 221. pr. Hr.) takva pošta je služila isključivo za potrebe carskoga dvora. Perzijanci su najvjerovatnije prvi za prenos vijesti upotrebljavali konjanike.

Najstariji izravan izvor o glasničkoj službi Egipta, Papirus iz Hibeha, potiče približno iz 300. pre Hrista. i najstariji je takav dokument u istoriji pošte. Dokument sadrži upustva o prenosu pisma, zapošljavanju glasnika, izboru petova, vrsti pošiljaka i njihovim primaocima. Adresat je najčešće bio faraon ili njegov ministar financija, pa se smatra da se ostalo stanovništvo nije moglo koristiti glasničkom službom.

U staroj Grčkoj prenos vijesti obavljali su kuriri (gramatofori) i brzi kuriri (hemerodromi), a prenos vesti olakšavala je pomorska trgovina, najčešće usmenom predajom. Rimljani su u 1.veku stvorili državnu saobraćajnu organizaciju cursus publicus. Utvrđene su fiksne udaljenosti između postaja (u najpovoljnijem slučaju pešak je dnevno prevaljivao 70 km, a konjanik 200 km). Rimljani su se prvi počeli redovno koristiti konjskim zapregama za prevoz poštanskih pošiljaka.

Tokom srednjeg veka, udruženje trgovaca i neki veći univerziteti održavali su posebnu i ograničenu poštansku službu, kojom su se koristili isključivo nje članovi.

Tek su u 16. veku vlade nekih zemalja počele uvoditi redovnu poštansku službu Tada od 16. veka glasnici su postupno ustupali mesto poštonošama, predstavnicima ujedinjene, svima pristupačne organizacije.

U Italiji je Milansko vojvodstvo uvelo glasničku štafetu i povezalo ju s poštanskim putovima prema Nemačkoj, Austriji i južnoj Italiji. U Veneciji su corrieri dobili monopolistički položaj, koji su izgubili jedino u 17.veku, kada se u italijanskim gradovima ustoličuju strani poštanski uredi.

Londonski trgovci su 1680. godine osnovali svoju službu isporuke pisama u gradu i okolini najpre zbog toga što su na taj način mogli nadzirati sumnjivu prepisku; zatim, zbog toga jer je poštanska služba predstavljala izvor prihoda; i konačno, zato što je obezbeđivala usluge potrebne javnosti.

Kralj Henry VIII je imao poštansku službu u Engleskoj a njegovi su naslednici tu službu proširili. Godine 1609. samo su službene pismonoše mogle prenositi poruke u obliku pisma.

Poštanska organizacija na tlu Severne Amerike spominje se u 17. veku. Visoke poštanske takse i nepravilnosti u prijenosu uzrokovale su osnivanje privatnih tfirmi

Danas je kao osnova za obavljanje poštanskih usluga praktično ostao samo ovaj treći razlog.

To je bila tzv. penny-pošta – jedno pismo koštalo je jedan peni. Ta je pošta poslovala vrlo uspešno, pa ju je engleska vlada preuzela i nastavila njen rad sve do 1801. godine.

Čitav poštanski sistem konačno je promenjen 1840. godine.

U Srbiji u Beogradu u ulici Kralja Petra I 1840.godine otvoren prva pošta U Hrvatskoj, u Zagrebu 11. avgusta 1848 je osnovana prva nacionalna poštanska uprava pod imenom Vrhovno hrvatsko-slavonsko upraviteljstvo pošta.

Uvedene su poštanske marke i jedinstvene tarife za sva mesta u zemlji, a razlika je postojala jedino u vezi sa težinom poštanske pošiljke. Sve ostale države organizovale su svoj poštanski sistem po uzoru na onaj u Velikoj Britaniji.