KAKO je nastao ALFABET?

Alfabet je standardni skup slova (zasnovanim na simbolima ili grafemama) koji se koristi za pisanje jednog ili više jezika zasnovan na osnovnu opšteg principa da slova predstavljaju foneme (osnovna jezička jedinica) govornog jezika..

Ili prostIJe rečeno…alfabet je niz slova nekog pisma poređanih po određenom redosledu.

Kako sva moderna evropska pisma potiču od grčkog glasovnog pisma i danas ih prema prva dva slova grčkog sistema (alfa i beta) nazivamo alfabet.

U Grčkoj je pismo modifikovano da bi se označili vokali. Ovo je bio uspon prvog pravog alfabeta. Grci su znakove koji su postojali u feničanskom pismu, a za koje sami nisu imali odgovarajuće glasove, promenili tako što su im dodelili vrednost vokala.

Prahanansko pismo, kasnije poznato kao feničansko pismo, prvo je potpuno fonemičko pismo. Feničansko pismo je bilo prvo važnije fonetsko pismo. Razlikovalo se od drugih pisama koja su bila u širokoj upotrebi time što je imalo dvadesetak različitih slova – pismo dovoljno jednostavno da ga nauče mnogobrojni trgovci.

Otkada postoji čovečanstvo, ljudi su želeli jedni drugima nešto reći dakle međusobno komunicirati. Govorom ili pesmom, pismom ili slikama želeli su prenositi vesti, izražavati misli i osećaje ili pripomoći ostvarenju svojih ciljeva.

Slikarstvo na stenama od pre 10 000 godina najstarije nam je sačuvano sredstvo komunikacije U gotovo svim delovima planeta ljudi su oslikavali stene i pećine. Te i takve slike za njih su imale magijsko značenje, trebale su prizvati sreću u lovu i plodnost, ili, kao zaštitne vradžbine, zadržati što dalje neprijatelja i nesreću. Od ledenog doba (1000 god. pre Hrista) crteži postaju apstraktni i prikazuju prva božanstva.

Pojava jezika može se nepobitno dokazati tek u razdoblju od 4.000 do 3.000 godina pre Hrista. Početni (indoevropski i semitski) prajezici razgranali su se s vremenom u različite jezične porodice.

Oznake na predmetima, kao što su čvorovi na konopcima ili urezi na štapovima, nisu bile puno više od pukih znakova za prisećanje. Najranija forma slikovnog pisma razvila se u Sumeru 3.100 godina pr. Hr. ; na primer slika Sunca značila je „Sunce“. U prenesenom značenju „Sunce“ može takođe značiti i „dan“, a „oko“ može značiti „videti“ Pomoću slikovnog pisma mogle su se već izraziti rečenice i misli.

Kasnije slikovni znakovi počinju predstavljati pojedine slogove reči, kao primer, kod egipatskih hijeroglifa ili japanskog pisma. Istorija alfabeta počinje u drevnom Egiptu. Do 2700. godine pre nove ere egipatsko pismo je imalo 22 hijeroglifa za predstavljanje slogova koji počinju bilo kojim konsonantom njihovog jezika, ali su imali i jedan vokal koji su mogli pronaći u govoru urođenika.

Ovi glifovi su poslužili kao smernice ka logogramima, za beleženje gramatičkih uticaja i kasnije za transkripciju pozajmljenica i stranih imena. Premda je egipatsko pismo ličilo na alfabetsko po svojoj prirodi, originalno pismo nije bilo sistem i nikada nije korišćeno za enkodiranje egipatskog jezika.

Sva moderna evropska pisma vuku (kako smo gore naveli) svoje poreklo od tog grčkog alfabeta od pre 2500 godina pr. Hr.

Kako bi neki zapis mogao nadživeti vreme, mora biti zapisan na trajnoj podlozi. Sumerićani su već 3100 g. pr. Hr. utiskivali znakove svog klinastog pisma pisaljkama u mekane glinene pločice koje su zatim ih sušili.

Između prve i četvrte godine života dete počinje oponašati glasove svog maternjeg jezika i dovoditi ih u vezu s određenim značenjima. Sva su djeca „programirana“ za usvajanje govora, što upućuje na to da svi jezici imaju zajedničku osnovu.

Etimologija same reči alfabet je ušla u engleski jezik u srednjem veku od poznog latinskog alfabetum koje je poreklom iz starogrčkog alfabetos-od alfa i beta, prva dva slova grčke azbuke.

Postoji mnogo alfabeta koji su danas u upotrebi. Većina njih su linearna pisma, što podrazumeva da se realizuju u linijama.