Naučnici našli tragove DNK koji mogu pripadati Leonardu da Vinčiju!

Naučnici su na renesansnim artefaktima pronašli sitne tragove DNK za koje veruju da bi barem delimično mogli pripadati Leonardu da Vinčiju. …

Analiza je obuhvatila crtež crvenom kredom „Sveto dete“, za koji se smatra da je njegovo delo, kao i pisma njegovog pretka Frozina di Ser Đovanija da Vinčija, sačuvana u italijanskim arhivima.

U uzorcima su identifikovane sekvence Y-hromozoma koje se uklapaju u genetsku grupu ljudi poreklom iz Toskane, regiona u kojem je Da Vinči rođen.

Najbliža podudaranja pronađena su unutar loze E1b1/E1b1b, koja je i danas rasprostranjena u južnoj Evropi, Severnoj Africi i delovima Bliskog istoka.

Deo DNK može biti od samog Da Vinčija, istraživači upozoravaju da ovo nije konačan dokaz objavio je časopis „Science Magazine“.

Ne postoji potvrđen uzorak njegove DNK za poređenje, jer nije imao potomke, a njegovo grobno mesto je poremećeno još u 19. veku.

Zbog toga se svi rezultati za sada smatraju preliminarnim i zahtevaju dodatnu proveru.

Većina genetskog materijala pronađenog na artefaktima potiče od bakterija, gljivica, biljaka i virusa, što pruža dragocene informacije o materijalima korišćenim u renesansi, načinu izrade dela i uslovima u kojima su artefakti čuvani tokom vekova.

Pronađeni biološki tragovi mogu otkriti i gde su se predmeti kretali, ko ih je dodirivao i kako su bili izloženi spoljnim uticajima.

Posebno su zanimljivi biljni tragovi, poput vrsta koje su bile karakteristične za područje Firence i dolinu reke Arno u 15. i 16. veku.

Prisustvo određenih biljaka, uključujući i citruse može ukazivati na geografsko poreklo crteža „Sveto dete“ i njegovu povezanost sa istorijskim kontekstom u kojem je nastao.

Istraživači su koristili minimalno invazivnu metodu uzorkovanja, sličnu muzejskom čišćenju, kako bi izbegli oštećenje neprocenjivih predmeta.

Studija, objavljena na platformi arXiv i još uvek nerecenzirana, otvara vrata novom pristupu proučavanju istorijskih ličnosti

„Priobalne vrste poput Salix spp. bile su brojne duž reke Arno i često su se koristile za izradu korpi, vezivanja, skela i proizvodnju drvenog uglja u zanatskim radionicama“, objasnili su naučnici.

Pošto su artefakti procenjeni u novoj studiji bili povezani sa muškim istorijskim ličnostima, naučnici su ispitali markere DNK Y-hromozoma pronađene u biološkim uzorcima izveštava britanski independent

„Da bi se omogućile jače tvrdnje, posebno u vezi sa poreklom, geolokacijom ili istorijskim karakteristikama, potreban je budući rad kako bi se pomoglo u razlikovanju signala povezanog sa artefaktima od modernog rukovanja“, rekli su istraživači.

Izvor: Zanimljivostidana.com